Γενική καθαριότητα.

Και έτσι που λες, πέρασε άλλη μια μέρα.

Κι εγώ τι έκανα, μου λες;

Θα σου πω εγώ.

Δεν έκανα τίποτα.

Ή μάλλον έκανα πολλά, αλλά και τίποτα.

Ξύπνησα στις 4 το μεσημέρι.

Πήγα για καφέ με κάτι φίλους και μετά για μπύρα.

Άραξα με έναν φίλο μου.

Πήγα βόλτα έναν σκύλο και μετά κοιμήθηκα με τον ιδιοκτήτη του.

Ξύπνησα την άλλη μέρα στις 9 παρά 20.

Καθάρισα όλο το σπίτι.

Σκούπισα, σφουγγάρισα, άλλαξα σεντόνια και τα λοιπά.

Ε δεν τα λες και λίγα.

Αλλά δεν έκανα κάτι.

Ξέχασα να σε σκεφτώ.

Ή μάλλον επέλεξα να μη σε σκεφτώ.

Από χτες, αποφεύγω συνεχώς την παρουσία σου στο μυαλό μου.

Είσαι εκεί –πάντα είσαι- αλλά σε αγνοώ.

Κι έτσι που λες, πέρασε κι άλλη μια μέρα.

Κι άλλη και μετά κι άλλη.

Κι εγώ εκεί, να μη σε σκέφτομαι, παρά μόνο τις πιο περίεργες ώρες.

Και μετά θυμήθηκα αυτή τη φράση:

«Φοβάμαι μήπως και συνηθίσω, έτσι από μακριά να σ’ αγαπώ.»

Α, έπιασε σκόνη πάλι αυτό το ράφι.

Και τι ωραίο σκυλί που έχει ο Γιώργος.