Εκείνη η μέρα

Εκείνη η μέρα μου άρεσε.
Μου άρεσε πολύ.
Θυμάσαι;
Τότε που είχα χαθεί.
Και ξαφνικά εμφανίστηκες μπροστά μου.
Έβαλες το χέρι στην τσέπη.
Έβγαλες ένα σακουλάκι με χρυσόσκονη,
Το άδειασες πάνω στην ανοιχτή παλάμη σου
και άφησες να το φυσήξει ο αέρας.
Κοίταξες προσεκτικά την κατεύθυνση της σκόνης
και μου είπες με απόλυτη σιγουριά :
"Από εκεί θα πας."
Και έτσι -τόσο απλά- δεν ένιωθα πια χαμένη.
Κοίταξα τη χρυσόσκονη που έκανε όλο το δρόμο να λαμπυρίζει 
Και έτσι απλά την ακολούθησα.
Γύρισα το κεφάλι μου να σου πω "ευχαριστώ",
αλλά εσύ είχες χαθεί.
Τώρα πια, στο σημείο που στεκόσουν,
Χόρευε ένα σμήνος από πυγολαμπίδες.
Εκείνη η μέρα μου άρεσε.
Μου άρεσε πολύ.
Θυμάσαι;