Όταν εγώ πέρασα μπροστά από την εκκλησία της Αγίας
Παρασκευής, από εκείνο το σημέιο το τρομακτικό που φαίνονται οι πολλές κολόνες
και είναι και το καντυλάκι αναμμένο και φωτίζει τα πλακάκια, τότε που σκόνταψα
στο σπασμένο πεζοδρόμιο και αντί να σηκωθώ εγώ ξάπλωσα και μετά κουλουριάστηκα
σε μια γωνία, μόνη, αγκάλιασα την κολόνα της
ΔΕΗ, τραγούδησα, έκλαψα, φώναξα, έβρισα το θεό, μέτρησα τ’αστέρια, μπερδεύτηκα,
πιάστηκα, πόνεσα, σηκώθηκα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου